Hoe verder?

twee gedichten die mij inspireerden

Een tweeluik gedichten, ‘oversteek’ van Dorien de Wit en ‘Hoe je verder moet’ van Remco Ekkers, met dank aan Wouter van Heiningen.
Zij inspireerden mij om weer verder te gaan met schrijven aan mijn boek

oversteek

je staat op de rand van de stoep
alsof je op de rand van een klif staat

je weet niet of overgave
een beweging naar voren of achteren is

je draagt een koffer in je hand
maar eigenlijk houd jij je daaraan vast
terwijl je wiebelt op je benen

niet als twijfel maar een teken
van de ander die in je zit

iemand die in je lichaam beweegt
iemand die een reserveleven maakt
voor als het eerste mislukt


Hoe je verder moet

Stap opgewekt voort
al weet je niet zeker
waar naar toe. Vooruit

over het glimmende asfalt
tussen de kale bomen
hoofd scheef, wuivend
naar het huis dat al in de mist
is verdwenen en straks vergeten.

Je zet een voet vooruit
en dan een andere.
Je kijkt niet naar de spiegeling
in de plassen, het beeld
van de takken waar je
tussen hangt, pats!
in het water.

Zo kom je verder
weg van wat is geweest.

Knopen doorhakken

Dit is de basis voor de laatste herschrijving van mijn boek

doorhakken

niet meer hangen blijven
in het beloofde land
in verlangen
blijven uitglijden
over steeds weer andere bananenschillen

doorwandelen
doorreizen

geen stappenplannen meer
maar knopen doorhakken

hakken hakken en nog eens hakken
tot er weer een spaander loskomt
een houtstuk knapt

Hoe dit boek
dat ‘alle’ genres doorbreekt
ontstaat
daar gaat dit boek over

over reizen, wandelen
ontmoeten
leven, waarden, mensen
interrailen, hostels
en het schrijven van een boek

het gaat
ook over mezelf als doorhakker

van de symbiotische navelstreng
van de gedachte identiteit
van het genre-denken

knopen doorhakken

een avondklokje buiten

Superkort liedje, meer een tune

Ik schrijf wel eens mee in Schrijven Magazine Ultra Korte verhalen van maximaal 99 woorden. Daar is ook elke week een themawoord. Dat is deze week ‘samen’. N.a.v. de reacties onder het bericht, waar het themawoord in aangegeven staat, kwam het liedje ‘samen een straatje om’ van der Rudi in me op. Dat bleef maar in mijn hoofd rondtollen. Daar moest ik dus wat mee. Zie hier het resultaat. Daar hou ik wel van: korte fragmentjes maken al dan niet met een kwinkslag. In dit geval een superkort liedje, meer een tune.

een avondklokje buiten

samen een blokje om
een avondklokje lekker buiten
misschien nog tot 2 maart
dan breng ik je subtiel
weer terug naar je asiel

besluit

Ik heb een besluit genomen. Ik ga n.a.v. deze tekst uit een van mijn boekjes, een nieuw boek schrijven:

lopend sta ik stil
bij wat ik wil
ik kies geen weg
de weg kiest mij
ik leg me neer
bij het getij

Dit op de organische manier. Ik ga dat wat deze tekst wil uitdrukken steeds als uitgangspunt nemen bij de teksten die ik ga schrijven. Het zal een soort ‘levensgids’ worden. Met gedichten, verhaaltjes en liedjes. Het zal vrijheid ademen, maar ook datgene waar we niet over kunnen beslissen zal aanwezig zijn ;-). Ik kijk wel hoeveel bladzijden het gaat worden. Ik plan als datum 31 januari. Dan moet wat mij betreft het manuscript klaar zijn. Daarna zal ik ook wel weer langzamerhand moeten gaan werken. Dan zie ik wel weer wat allemaal gebeurt. Dan ga ik vanaf deze week weer wat interrailen, maar vooral dus op plekken zitten waar ik ook kan schrijven.

Weet iemand misschien plekken rond de 25 euro (eigen kamer, een persoon) of iets in goede hostels maar dan goedkoper ergens in Europa, niet te koud en regenachtig, waar ook andere mensen komen. En dan bedoel ik niet plekken met cursussen en coachen erbij.